مگه اینکه زلزله بیاد من یه چیزی اینجا بنویسم!!!

راستی این عکس از فتوبلاگ حسین رو ببینید. یه تور یک روزه به شمال بود که خیلی خوش گذشت.

تکمبل:
موقع زلزله سعادت آباد بودیم. ملت همه لخت و پتی ریخته بودن تو خیابون و خلاصه صحنه تماشایی بود!
کلی هم رفته بودن پارک و دشت و صحرا که سالم بمونن مثلا! خلاصه خیلی ها امشب فکر کنم خوابشون نبره!

این عکس هم از آرش داشته باشین که گویای همه چیز است!

این Gmail هم طفلی قاط زده! امروز که Login کردم دیدم زیر صفحه نوشته :

You are currently using 28 MB (0%) of your 1000000 MB.

دم حسین گرم... من بالاخره راز مشکلات عدیده خودم در وبلاگ نویسی رو کشف کردم. تیتر آقا تیتر!
آدم وقتی مطلب بدون تیتر مینویسه که خب به خاطر لینک آرشیو و کوفت و زهرمار حس بدی داره از اون ور هم وقتی یه چرتی مثل من بنویسه دیگه آخه تیتر نمیشه براش گذاشت! خلاصه که این تیتر بلای درد وبلاگ است! باید یه فکری به حالش کرد.

این Orkut عجب جای جالبیه و به شدت اعتیاد آور...
بر پایه یه اصل باحال (که دنیا کوچیکه و همه یه جورایی رفیق همدیگه در میایم) یه سایت زدن باقلوا!
از این جور سایتها تاحالا خیلی زیاد بوده ولی نمیدونم چرا این یکی این همه گرفته... شاید به خاطر اون یه خطیه که گوگل زیرش نوشته...
انصافا بعضی ایده ها باید موفق باشه. راستی یه اینکاره به من بگه Orkut رو چجوری تلفظ میکنن؟

تکمیل:
پویا توی کامنتها توضیحات خوبی در مورد Orkut داده:
orkut در واقع اسم كوچك خالقش را روي خودش گذاشته : www.stanford.edu/~orkut تلفظش هم ار-كات است! (ار بر وزن or و کات بر وزن cut)

یه یاوری این وبلاگ رو استاد کنه!

یک احسان ، هر چقدر هم وبلاگ نویس خوشبختی باشه، در عین حال یه عالمه بدبختی داره که نمیدونه باهاشون چیکار کنه!

ما امشب چهار تا وبلاگ نویس خوشبخت بودیم
ما چهار تا وبلاگ نویس خوشبخت امشب رفتیم بیگ بوی پیتزا گرفتیم
ما چهار تا وبلاگ نویس خوشبخت چهار زانو نشستیم تو چمنهای جلوی وزارت علوم و پیتزاها رو خوردیم
ما حالا چهار تا وبلاگ نویس خوشبخت سیر هستیم :)

من یک کم خوشبخت تر هستم. دوستم امروز از مسافرت برمیگرده!