بعد از عمری با ذوق و اشتیاق رفتم یک دونه از این سیم کارتهای پیام رسان ایرانسل خریدم. هدفم هم این بود که از تخفیف سرویس GPRS استفاده کنم و یه حالی با اینترنت رو موبایل ببرم. البته گوشیم فعلا خیلی به روز و آنچنانی نیست و هنوز همون سونی اریکسون K750 وفادار و سگ جون را دارم.
اول اینکه کلی اینور اونور سر زدم سیم کارت پیام رسان نایاب بود. خلاصه یکی از دوستان مثل اینکه اتفاقی جایی دیده بود و برام خرید. حالا شانس ما، از وقتی اینو خریدم سرویس GPRS اصلا قطعه! (تقریبا یک هفته پیش)
اونور دنیا دارن 3G و 3.5G سرویس میدن و ارتباطات ویدیویی روی موبایل مرسومه، ما طفلکی ها هنوز اندرخم یک کوچه ایم!
اول اینکه کلی اینور اونور سر زدم سیم کارت پیام رسان نایاب بود. خلاصه یکی از دوستان مثل اینکه اتفاقی جایی دیده بود و برام خرید. حالا شانس ما، از وقتی اینو خریدم سرویس GPRS اصلا قطعه! (تقریبا یک هفته پیش)
اونور دنیا دارن 3G و 3.5G سرویس میدن و ارتباطات ویدیویی روی موبایل مرسومه، ما طفلکی ها هنوز اندرخم یک کوچه ایم!
سلام. وبلاگتون رو امروز از پی تی پیدا کردم. من هم اینجا (تو کالیفرنیا) وقتی امکاناتی رو که دست آدمهای گیجشونه می بینم افسوس می خورم به حال همه ملتمون. یکم سرک کشیدم به پستهای اولتون معمولا تو اون پستها آمها از خودشون زیاد می نویسن.تو یکی از پستها نوشتین دوستهایی اینورا دارین. اگه دوست خوبی اینورا دارین خوشحال میشیم بهمون معرفیش کنین. این ور دنیا من و همسرم آیدین خیلی تنهاییم.
راستی همیشه حسودیم میشه به اونهایی که وبلاگشون آرشیو 2002 داره. :)