چند وقت پیش یک آزمایش خون دادم و دکتر در مورد میزان فاکتورهای وبلاگ نویسی و خطرات کاهش آن در خون هشدارهای جدی داد. منم آدم حرف گوش کنی هستم. گلناز هم کلی انگیزه داد که اینجا دوباره راه بیوفته. ارزش وبلاگ را آدم چند سال بعد از نوشتنش تازه می فهمه! تغییراتی که آدم در طول زمان داشته، وقتی دوباره مرور میشه دلچسب به نظر میرسه.

یک دستی به سر و روی اینجا کشیدم. معمولا شبها و روزهای جمعه فرصت میشد که برسم به کارهاش و خلاصه کلی طول کشید. به هر حال خیلی وقت بود که ظاهرش تکون نخورده بود. همچنان دارم از مووبل تایپ استفاده می کنم و به نظرم هنوز یک سر و گردن از بقیه بالاتره.