قدیما که فید خیلی مرسوم نبود، نرم افزارهای فیدخوان هم خیلی نبودن و وبلاگ خوندن یه صفای دیگه ای داشت. هر روز به همه سایتها و وبلاگهایی که میشناختی سر میزدی، کامنتهاشونو میخوندی، کامنت میذاشتی و از لینکدونی کنارش میرفتی یه سری به غریبه ترها هم میزدی.
 الان از وقتی که دیگه خروجی های وبلاگها و وب سایتها شیک شده و گوگل هم سرویسش عالی، زندگی روزمره اینترنتی من در همین گوگل ریدر خلاصه میشه. تعداد زیادی وبلاگ و وب سایت فارسی و انگلیسی توش دارم و خلاصه هر موقع که بیکار میشم، یک سری بهش می زنم. یکی دو مورد هم بوده که اینقدر دیر به اون سایت یا وبلاگ سر زدم، که آب و رنگش دیگه خاطرم نیست.
یک دکمه خیلی مفید و جالب هم داره این سرویس گوگل (Mark all as read) که هر موقع حوصله خوندن آپدیتهای یک وبلاگ یا نوشته های به اشتراک گذاشته شده یک دوست را نداری، ازش استفاده می کنی.
معمولا مطالب و لینکهایی که به نظرم جالب میاد را Share می کنم. این ستون لینکدونی کنار هم نتیجه لینکهای به اشتراک گذاشته من است.
این مطلب رو نوشتم چون از این سرویس استفاده زیادی میکنم.

چند وقت پیش یک آزمایش خون دادم و دکتر در مورد میزان فاکتورهای وبلاگ نویسی و خطرات کاهش آن در خون هشدارهای جدی داد. منم آدم حرف گوش کنی هستم. گلناز هم کلی انگیزه داد که اینجا دوباره راه بیوفته. ارزش وبلاگ را آدم چند سال بعد از نوشتنش تازه می فهمه! تغییراتی که آدم در طول زمان داشته، وقتی دوباره مرور میشه دلچسب به نظر میرسه.

یک دستی به سر و روی اینجا کشیدم. معمولا شبها و روزهای جمعه فرصت میشد که برسم به کارهاش و خلاصه کلی طول کشید. به هر حال خیلی وقت بود که ظاهرش تکون نخورده بود. همچنان دارم از مووبل تایپ استفاده می کنم و به نظرم هنوز یک سر و گردن از بقیه بالاتره.

این Spammer ها شدیدا توی این کامنتها و ترک بکهای ما مشغولند و من موقتی مجبورم همشون رو ببندم تا سر فرصت یه فکری به حالشون بکنم.

به سبک مسابقه بهترین وبلاگها، مسابقه بهترین فتوبلاگها هم راه انداختن. یه دور فتوبلاگهای کاندید رو ببینید که حرف نداره.
به فتوبلاگ های حسن ، آرش و سام رای بدین. حسن و آرش رو که میشناسید. من با سام از طریق حسین و با یک دعوتنامه gmail آشنا شدم. کانادا است و عکسهاش حرف نداره و کار خودش هم درسته.

راستی این عید و عید دیدنی دهن آدم رو صاف میکنه!

" يكي از چيزايي كه ميگن در سوخت چربي خيلي موثره شويده (فكر كنم همين طوري مي نويسنش!) سعي كنيد موقع خوردن ناهار يا
خدايي نكرده شام (!) كمي شويد رو خورد كنيد و با ماست بخوريد. "
باز هم از عجایب دنیای وبلاگها، یه وبلاگ گروهی به نام رژیم گروهی که میخوان تا عید لاغر بشن. باز بگین وبلاگ بده!

راستی با خودشون تماس بگیرین شاید عضو جدید گرفتن!

برادران عزیز...! اینقدر نزنید تو سر وبلاگ. ببینید چه وبلاگهایی که پیدا نمیشه. این یکی دیگه آخر موضوع رو داره. یه سری بهش بزنید و تکنیکها و رموز دختربازی بهره مند شوید: راز و رمز دختربازی و اغواگری خودش تو عنوان وبلاگش نوشته اسراری که اکثر مردها هرگز نخواهند آموخت! اگه فردا دیدین یه وبلاگ زدن واسه آموزش پسربازی و نکات و رموز آن، بدونید که یه جنبش فمینیستی بوده!

من همیشه این ماجراها و بحثهای وبلاگی رو دوست داشتم. بحثهایی که توی وبلاگستان و بین وبلاگ نویسها پیش میاد. به دو دلیل... یکی اینکه خب هیجان میده به جو وبلاگستان، دلیل دیگه هم اینکه فقط کسی از این بحثها سر در میاره که خودش توی وبلاگها حضورداشته باشه و خلاصه به هیچ کجای این دنیا و ایران و دین و سیاست و اینا مربوط نیست! این موضوع مال دو روز پیشه ولی من تازه خوندمشون!
حسین اومده یه جا یه سوتی داده، کلاغ سیاه (یه مدت مرده بود ولی خب عمر کلاغ مثل اینکه خیلی زیاده) مطلب جالبی در موردش نوشته. تا حدودی هم باهاش موافقم. چون آدم هرچی هم گرفتار باشه ولی بعضی مسایل فنی یا غیر فنی که باهاش در ارتباطه بعیده جلب توجه نکنه.
نوید از وبلاگ نویسان خوبیه که مطالب آموزنده و کاربردی در مورد مووبل تایپ و مسایل مرتبط با وبلاگ مینویسه. بگذریم...

این کلاغ سیاه هرچقدر هم مرده باشه ولی بعضی وقتها حرفهای جالبی مینویسه:
اين پوست کلفتي تنها آس و برگ برنده سردبير در سرزمين کيبرد و کامپيوتر است که طبق يکي از اصول جبر به موفقيت ختم خواهد شد
متاسفانه زیاد با کلاغ هنوز بی ریا نشدم که بتونم بهش یه کم تیکه بندازم تا قوه پوست کلفتیش رو چک کنم!
نمیدونم به قول خودش حسین درخشان آدم مهمی بود یا کلاغ سیاه که بخاطرش این همه روی کیبرد تلق تلق ضربه بزنم ولی اگه راستشو بخواین من از جفتشون خوشم میاد پس نتیجه میگیریم آدمهای مهمی هستن! (یکی منو بگیره!)

من چون خیلی جو گیر شدم خواستم یه چیزی بنویسم که امروز 3 بار اینجا رو Update کرده باشم! اینه!

از محاسن این مووبل تایپ جدیده همین بس که سیستم مدیریت comment قویتری داره. مثلا میتونی محدود کنی که فقط کسانی که تو اجازه میدی کامنت بذارن. یا اینکه فقط کسانی که پروفایل TypeKey دارن. این سرویس از مووبل تایپ که توی سیستم داونلود کردن نسخه های اون هم دخیل شده کنترل بهتری برای کامنتها ایجاد میکه و دیگه اجازه نمیده هر کسی با اسم بقیه بیاد کامنت بذاره. چون مثلا اگه یه بابایی به اسم علی عضو این سیستم باشه و بیاد کامنت بذاره کنار اسمش توی کامنتها یه شکلک دیده خواهد شد که هویت اون رو ثابت می کنه. تازه دیگه دفعه بعد که بخواد کامنت بذاره لازم نیست اطلاعاتش رو توی فرم وارد کنه و هر وبلاگی اونو با مشخصات خودش خواهد شناخت. البته به لطف Cookie ها.
بگذریم خیلی فنی شد ولی خب قدر این مووبل تایپ جدید را بدونید.

خب اینم از یه رنگ و روی تازه. البته کار هنوز زیاد داره و مونده قسمتهاش کامل بشه اما همین هم اینقدر توش وقفه افتاد که یه لحظه ترسیدم هیچ وقت تموم نشه واسه همین زودی آوردمش رو وبلاگ.
طفلی این وبلاگ مادرمرده بدجوری غریب افتاده بود. با اینکه میگن مشکی رنگ عشقه ولی یه کم روشنش کردم! یه سری هم تغییرات اساسی دادم، از جمله اینکه دیگه comment ها به صورت popup نیست و دیگه اینکه MT وبلاگ هم یه حالی بهش دادم و الان آخرشه. فعلا همین!

تکمیل: لینک اینجا رو برای بازدید فنی به هان بزرگ دادم و ایشون فرمودند احیانا این چند روزه امتحانی، پروژه ای، چیزی نداشتی؟